baba, geçen sefer uzun süreden beri birikmişlerim vardı yazacak, bu yıl anlatacaklarım var kısacık ancak yoğun geçmiş bir zamana sığacak… değişik geçti bu sene, unuttuğum tüm öğrettiklerini hatırladığım, yeniden öğrenmekle kalmayıp benim de çocuklarıma öğretmem gerekenler olduğunu kavradığım bir kaos, bir dram, bir mutluluk ve bir farkındalığına geçiş sürecini deneyimledim. şaşırdım baba, hem tüm olan [...]

susma! ölüyorum sukunetinde. ses etmedin mi sen, soluğum kesiliyor. sen susma, lütfen. yeter ki susma sen, sordum diye, az yordum diye, biraz üstüne vardım diye. susma sen. susma. susma lütfen, bilirsin susunca sen, ben ne yapacağımı bilemem. bilmiyor musun? sen sustuğunda ben, yaşadığım her günün sonunda, uyuduğum her gece, sessizliğinin sağırlığında, ölüyorum gizlice gözlerin göz [...]

yerimdeyim. olması gerektiği, olduğum, olacağım gibi. farkındasın değil mi? “enterasanlık yaptığın” bir şarkıyı zamanında silmiş olman, seni kabuslarından kurtarmayacak, biliyorsun değil mi? geç hikaye anlatanları, bilmeden konuşanları… olması gerektiği, olduğum, olacağım gibi yerimdeydim değil mi? üstelik sorguladığımda aldığım, o nefis; “yeah, that equality thing…” cevabında. cidden geç. sonumuzu biliyoruz, sadece acele etmiyoruz. anlatmıştım: “cave canem” [...]

yeterince acı çektik ve çoğunu ödedik hesabın. çok az kaldı, inan son demlerini yaşıyoruz, titreyerek yatak kuytularında bir diğerimizi özlemenin. benim tarafımda eşelenecek geçmişin kalmamış olması da bir diğer güzel tarafı işin. sorgu yok, sorular da yok üstüne gelinecek artık… belli ki bir süre bedenlerimizi kopartmış olsak da, ruhlarımızı ayıramadık. kolay mı? izlerimiz var nakşolmuş [...]