susma! ölüyorum sukunetinde. ses etmedin mi sen, soluğum kesiliyor. sen susma, lütfen. yeter ki susma sen, sordum diye, az yordum diye, biraz üstüne vardım diye. susma sen. susma. susma lütfen, bilirsin susunca sen, ben ne yapacağımı bilemem. bilmiyor musun? sen sustuğunda ben, yaşadığım her günün sonunda, uyuduğum her gece, sessizliğinin sağırlığında, ölüyorum gizlice gözlerin göz [...]

yerimdeyim. olması gerektiği, olduğum, olacağım gibi. farkındasın değil mi? “enterasanlık yaptığın” bir şarkıyı zamanında silmiş olman, seni kabuslarından kurtarmayacak, biliyorsun değil mi? geç hikaye anlatanları, bilmeden konuşanları… olması gerektiği, olduğum, olacağım gibi yerimdeydim değil mi? üstelik sorguladığımda aldığım, o nefis; “yeah, that equality thing…” cevabında. cidden geç. sonumuzu biliyoruz, sadece acele etmiyoruz. anlatmıştım: “cave canem” [...]

yeterince acı çektik ve çoğunu ödedik hesabın. çok az kaldı, inan son demlerini yaşıyoruz, titreyerek yatak kuytularında bir diğerimizi özlemenin. benim tarafımda eşelenecek geçmişin kalmamış olması da bir diğer güzel tarafı işin. sorgu yok, sorular da yok üstüne gelinecek artık… belli ki bir süre bedenlerimizi kopartmış olsak da, ruhlarımızı ayıramadık. kolay mı? izlerimiz var nakşolmuş [...]

fark ettim ki yılın bitmesine yaşımdan az gün kalmış, birçok soru aklıma takılmış; tek başıma içinden çıkamadım, sıklıkla olduğu gibi arttı aklına ve mantığına olan ihtiyacım. yaş ilerledikçe, kendime geldikçe, seni ÇOK sevdikçe sorguladıklarım artıyor. elimde değil, düşündüklerim fazlalaşıyor. her bir fazda, kendimi sağlamam gerektiğini düşünüyorum, sen aklımda oldukça, soluğuna muhtaç kaldıkça… “sudan çıkmış balık [...]