Arşiv | 24 Temmuz 2009

“Öylesine kırık…”

Bahar mevsimleri alır götürür beni yalnızlığımın bozkırlarına düşler kurarım çocuklar gibi sevgiler vardır içinde yaşanmamış sevgiler kahrolurcasına. — Sessiz çığlıklar atarsın -kimsenin duymadığı yalnız senin duyduğun- sesin yüreğinde yankılanır ve acıtır zaman alıp götürür seni ipek kanatlarıyla bilemezsin neyi, nasıl yapacağını, hangi yüreğin kapısına sığınacağını — şimdi kuşbakışı seyrediyorum kendimi sonsuz ve özgür-bir çayırın ortasında […]

Okumaya devam et