Arşiv | 30 Temmuz 2010

“çocuk.”

Kadın sen, yağmurda paçalarına ıslak resimler çizen, üzerinden atlamak yerine, sulara basmayı seçen, bir çocuksun sen. …ve sırf bu nedenden, küsmelerin amansız, gitmelerin apansız oluveriyor. Arkadaşın çimdiklendiğinde, arkanı dönüp gitmekle kalmıyor, misketlerini de götürerek oyunu bozuyorsun sen. Yıllar tükeniyor, zaman daralıyor yine de huyun değişmiyor. Günlerce dudaklarını sıvazlıyor, düşündüğünü ele veriyor, gözlerini atlatıyor, sıkılıyor, susuyor […]

Okumaya devam et