Arşiv | 10 Aralık 2010

“konuşma! sus.”

yalnız değilim ki. sadece kendimle aramda ördüğüm bir kalın duvar var artık. diğerleri mi? zaten hiç olmamışlar ki meğerse. sessizlik şimdi daha güzel. net ve kesif. susmayı öğreneli çok olmuştu da, konuşmamayı becermek yeni kısmet oldu. duyguyu kabul etmeyi ve içimin yanmasına katışık bir boşlukla yaşamayı öğrenmeye ise sanırım daha zaman var. susuyorum ve bu […]

Okumaya devam et