“suret.”

hastalıklı dünyama, pencereden pervasızca giren güneş ışığından farksız, düştün bir anda.

tadına doyulmaz rahiya hesabı iyi bir yemekte, yavaşca sokulurken içeri zaaflarımın silik çatlaklarından, temkinli ama tedbirsiz geliverdin aniden.

aczi mucizeye döndüren, aslı karşısında suretinden müphem, umutsuz bir gölgeden ne çıkacağını bilmeden…

ne cesaret? hatta ne cüret!

oysa sorsaydın bana önceden, sufi bilgeliğinin katışıksız niyetine, melun kara kimyayı katmak nedir diye…

derdim ki sana, sakın!

yanmanın adabıyla, hutamenin azabı arasında fevkalade fark var.

sormadın, söyleyemedim.

onun için, gece uyanırsan diye baş ucuna su getirdim.

sorsaydın, söylerdim.

Yazan: Kaan Volkan
Şehir: İstanbul

No comments yet... Be the first to leave a reply!

Yorum Yaz

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: