Arşiv | 18 Aralık 2011

sen: her şey.

Ardından adını zikrettiğim, zifir odalar içinde kilometreler eskittiğim, sana tutsak iki ay bitti Kadınım. Kış geldi ve soğuğa rağmen yalnız uyuyorum. Bu sana vermiş olduğum, daha önce çok sefer şerefsizlik yaptığımdan, tutmayacağıma inandığın bir söz. Sözümü tutuyorum ancak bu kez. Son sen dokundun ve son dokunan kalacaksın. Dönmüyorsun. Hala seni sevdiğim için kızıyorsundur da belki… […]

Okumaya devam et