Arşiv | 15 Ocak 2012

90.

doksan. doksan gün önce bu gün mevsim yazdı, hava sıcaktı. ben gecesi ağlıyordum, sen sabahı. olması gerekiyordu, oldu. yaşanması gerekiyordu, yaşandı. “zaman en iyi ilaçtır…” neden denir anladım. senden hiç bir yere kaçmadan, kendimi sarıp sarmaladım. kuytuma çekilip tedavime başladım. önce aklımı, sonra ruhumu geri kazandım. açıkça söylemem lazım, çok örselendim senden sonra, dehşet yıprandım. […]

Okumaya devam et